Skorið þar sem síst skyldi?

Ég á bágt með að skilja niðurskurð í rekstri Ríkisútvarpsins, sem virðist helst felast í því að reka góða dagskrárgerðarmenn – og tæpast þá hæstlaunuðu – og rifa seglin í kaupum á innlendu dagskrárefni. Hvortveggja virðist ganga gegn þeirri kjarnastarfsemi sem stofnuninni er ætlað að standa fyrir.

Á heimasíðu RÚV er hægt að finna þjónustusamning um starfsemi fyrirtækisins 2007-2012 . Samningurinn snýr mikið að tæknilegum atriðum, eins og hlutfalli ákveðinna tegunda efnis, hvenær dags það er sýnt o.s.frv. Þar er jafnframt minnst á ársskýrslu sem RÚV er skylt að skila til menntamálaráðuneytis, þar sem allir þessir efnisvísar þurfa að koma fram. Merkilegt nokk er launaflokkun starfsmanna ekki eitt af því sem þarf að koma fram í skýrslu til menntamálaráðherra, þannig að ofurlaunapjakkarnir fá skjól þarna.

Flokksráð VG fékk einmitt bágt fyrir að álykta um ofurlaunalið RÚV á flokksráðsfundi. Stjórn RÚV talaði um aðdróttanir, en gerði nákvæmlega það sem dróttað var að í sama andardrættinum.

Ef maður rennir í gegnum þjónustusamninginn fæ ég ekki betur séð en að hluti niðurskurðarins brjóti hreinlega gegn ákvæðum hans.

Það má til dæmis ekki hætta að kaupa íslenskt dagskrárefni:

RÚV skal styrkja og efla sjónvarpsþátta-, kvikmynda- og heimildarmyndagerð með því að kaupa og sýna efni og sýna efni frá sjálfstæðum framleiðendum.

Svo má ekki leggja niður svæðisútvarpið:

Útsending RÚV skal vera a.m.k. tvær hljóðvarpsdagskrár og ein sjónvarpsdagskrá auk svæðisútvarps árið um kring.

og

RÚV skal bjóða upp á svæðisbundnar útsendingar á efni, þ.m.t. fréttir, menningu, afþreyingu og listir til að þjóna betur íbúum á landinu öllu.

Hvort tveggja er Páll að gera núna – meira eða minna. Má útvarpsstjóri ganga þvert gegn þjónustusamningi við ríkið án þess að af því verði einhverjar afleiðingar?

Það sem er hins vegar ekki gerð krafa um í þjónustusamningnum er t.d.

• Beinar útsendingar, sem nú hafa verið skornar niður, eru ekki nauðsynlegar til að uppfylla samninginn. „RÚV skal segja fréttir af, útvarpa og sýna frá íþróttaviðburðum bæði innan lands og erlendis og gæta jafnræðis milli íþróttagreina eins og kostur er.“
• Hvergi er talað um kaup á erlendum afþreyingarþáttaröðum, formúlu 1 eða þátttöku í söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva. Þessir rekstrarliðir hafa alltaf skotið skökku við, en þegar „dagskrá er skorin við nögl“ eiga þeir sama og engan rétt á sér.

Getum við hætt að borga misgóðum þáttastjórnendum í kringum milljón á mánuði, hætt að kasta fé úr ríkiskassanum í Desperate Housewives og hætt að rembast við að semja hvert lélegt Eurovisionlagið á fætur öðru? Mætti ekki nýta peningana sem renna til RÚV betur – til dæmis til að halda úti almennilegum ríkisfjölmiðli?